Saturday, August 19, 2006

ေၾကမြသြားေသာ ဘဲဥတစ္လံုးအေၾကာင္း (ျဗ ဂၣ)

... ဗ်င္းဗ်င္းဗ်င္း ၿဗိၿဗိၿဗိ...

ဟယ္ေတာ႔.. ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ေတာ႔ ဒုကၡပါပဲ။ ေခါင္းကုိမ်ား အားပါးတရ ကုတ္ေနလုိက္တာ၊ ဆံပင္ေတြကၽြတ္ကုန္မွာမ်ား မစိုးရိမ္ဘူးလားမသိပါဘူး။ တဗ်င္းဗ်င္းနဲ႔ သူကုတ္ေနတာကို တိတ္တိတ္ေလး ခုိးၾကည္႔ေနရတာကကို ရင္ခုန္ခ်င္စရာေကာင္းေနၿပီ။ မင္းဟာမင္းကုတ္တာ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမဲ႔ တို႔မ်ားရင္ထဲမွာ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနၿပီကြ႔႔ဲ သိရဲ႕လား လူဆိုးေလးေရ။

ဒီေကာင္ေလး အလုပ္ထဲကို ေရာက္လာတဲ႔ေန႔ကို မွတ္မိေနေသးတယ္။ ပထမဆံုးေန႔ဆုိေတာ႔ ဘယ္သြားလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ၊ ေယာင္နနျဖစ္ေနပံုေလးကုိေတြ႔ၿပီး တုိ႔မ်ားရင္ေတြ အရမ္းခုန္ေနတာ။ အဲဒီကတည္းက အရမ္းခ်စ္သြားတာပဲ ေကာင္ေလးေရ။ တို႔ေတြ ကံေကာင္းလိုက္ပံုမ်ားကေတာ႔ ေကာင္ေလးထုိင္ရတဲ႔ စားပြဲက ကုိယ္႔စားပဲြ ေ႔ရွတည္႔တည္႔မွာေတာ႔။ ေဗဒင္ကေဟာထားတာေတြ မွန္ေနၿပီနဲ႔တူပါတယ္။ ၀ါကြ်တ္အမီ စုတ္ေရာ လာဘ္ေရာ၀င္ကိန္းရွိတယ္တဲ႔။ အုိ.. လာဘ္မ၀င္ရင္ ေနပေလ႔ေစ၊ စုတ္၀င္ရင္ၿပီးေရာ။ အခုေတာ႔ စုတ္ႀကီး ကုိယ္႔ေ႔ရွတည္႔တည္႔မွာ ေရာက္ေနၿပီ၊ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းနဲ႔ စုတ္ႀကီး။ ဒီအခြင္႔အေရးမ်ိဳးေတာ႔ လက္လြတ္ခံလုိ႔မျဖစ္ဘူး။ ေကာင္ေလးက အသစ္ဆိုေတာ႔ အလုပ္ခြင္မွာ သူသိခ်င္တာေလးေတြ တို႔ကုိမ်ား ေမးပါေစေတာ႔ ဆိုၿပီး ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစ ဒီဇိုင္းနဲ႔ သူ႔ေ႔ရွမွာ ေခါက္တု႔ံေခါက္ျပန္ ႏွစ္ေခါက္သံုးေခါက္ ျဖတ္ေလ်ာက္ျပစ္္တာ၊ တို႔ကုိ မ်က္လံုးေလးေတာင္လွန္မၾကည႔္ဘူး။ ေရခဲတံုးႀကီး.. ေရခဲတံုးႀကီးေရ.. လုိ႔ ေခ်ာစုခင္လုိ အသံကုန္ပဲ ေအာ္လုိက္ခ်င္ေတာ႔တယ္။

ေယာက္်ားေလးသန္႔သန္႔ေတြက ုိျမင္ရင္ ရင္ခုန္တတ္တာက တို႔ေတြရဲ႕အက်င္႔။ ဒါကုိေတာ႔ အျပစ္မေျပာၾကပါနဲ႔ေအ။ အခ ုအသက္ကေလးရလာေလ အဲဒီအက်င္႔က ပိုပိုဆုိးလာေလပဲ။ တို႔အသက္လား.. အခုမွ ၁၇၊ ၁၈ပဲဲရွိေသးတာပါ။ အဲ ၁၇ နဲ႔ ၁၈ ေပါင္းေတာ႔ ၃၅ေပါ႔ေနာ္။ သူမ်ားေတြလည္း ေလွ်ာက္မေျပာန႔ဲဦး။ အထူးသျဖင္႔ တုိ႔ရဲအသည္းေလး မသိေစနဲ႔။ ေကာင္ေလးရဲ႕ေမြးေန႔ကုိေတာ႔ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးၿပီး စံုစမ္းလုိက္တာ တုိ႔သိသြားၿပီ။ ေမြးေန႔က်ရင္ သူေလးပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ အံ႔ၾသသြားေအာင္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးဆဲြၿပီးသြားၿပီ။ အဲဒီေန႔က် ေတြ႔မယ္ လူဆုိးေလး။ တစ္ခါတည္းကုိ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြက်သြားရမယ္။ တုိ႔လည္းဒါမွ တစ္ကုိယ္တည္း ဘ၀က ကြ်တ္ၿပီး ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ အတူတူ ပါရမီျဖည္႔ရမွာ။ တုိ႔ရဲ႕အိပ္မက္ေတြဟာ မေ၀းေတာ႔ပါဘူး။

အိပ္မက္ဆိုလုိ႔ မေန႔ညကအိပ္မက္ထဲမွာ.. ဟင္းဟင္း.. မေျပာျပေတာ႔ပါဘူး။ လူဆိုးေလး.. အရမ္းဆိုးတာပဲ။ ဒီေန႔မနက္ႏုိးလာေတာ႔ ၾကည္နဳးလိုက္တာ။ အလုပ္ထဲ ေရာက္ရင္ သူေလးနဲ႔ေတြ႔မယ္။ ဒီေန႔ေတာ႔ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ အလွဆုံးျပင္ ရွိသမွ်ထဲက အေကာင္းဆုံးကုိ၀တ္။ ကဲ.. အလုပ္သြားရမွာေတာင္ မေအာင္႔ႏုိင္ေတာဘူး။ နာရီေတြရယ္.. ျမန္ျမန္လည္ပါေတာ႔။ ေကာင္ေလးအတြက္ ပန္းစည္းေလးတစ္စည္း ၀ယ္သြားရင္ေကာင္းမလား.. ။ မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ပန္းစည္းက မိန္းကေလးေတြ အတြက္ပဲဟာ။ အုိ.. အလုပ္ခ်ိန္ေတာင္နီးေနၿပီပဲ.. သြားေတာ႔မွ။ အိမ္ကမထြက္ခင္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကုိယ္လံုးေပၚမွန္ေ႔ရွမွာ တစ္ပတ္လွည္႔ၿပီး ၾကည္႔လုိက္တာ တို႔ကုိယ္တို႔ေတာင္ ရင္ခုန္သြားတယ္။ ေကာင္ေလးရယ္ မင္းကေကာ ဘာသားနဲဲ႔ထုထားတာမို႔လဲ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ မင္း တုိ႔ကုိေတြ႔မွ ႏွလုံးေတြ ပရမ္းပတာခုန္ၿပီး အေရးေပၚေရာက္သြားမွာေတာင္ စုိးရိမ္ရတယ္။ ဟုတ္ၿပီ.. ဇီးယုိ..၊ ေကာင္ေလးအတြက္ ဇီးယို၀ယ္သြားရမယ္.. ဇီးယိုစားမွ ႏွလုံးၿငိမ္မွာေပါ႔။

ဟယ္.. ေကာင္ေလးက ဒီေန႔အလုပ္ကုိ အေစာႀကီးေရာက္ေနပါလား။ တျခားသူေတြေတာင္ မေရာက္ေသးဘူး။ တုိ႔ကေတာ႔ ထားပါေတာ႔ စိတ္ကေလာေနလုိ႔ ေစာေစာေရာက္တာ။ သူကေရာဘာလို႔ ေစာေရာက္ေနရတာလဲ။ တို႔ႏွစ္ေယာက္ ႏွလံုးသားခ်င္း ဆက္သြယ္ေနၿပီဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီေပါ႔။ ရာသီဥတုက တို႔ဘက္ပါတုန္း လွဳပ္ရွားမွ။ အခြင္႔အေရးဆုိတာ တစ္လတစ္ခါမလာဘူး။ .. အင္း.. အခုမွ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိထားမိတယ္။ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာလည္း မေကာင္းပါလား။ သုန္သုန္မွဳန္မွဳန္နဲ႔ ဘာေတြမ်ား အလုိမက်ျဖစ္ေနပါလိမ္႔။ သူ႔စိတ္ကေလး ေပ်ာ္သြားေအာင္ တို႔ဘာမ်ားလုပ္ေပး ရမလဲ...

တို႔ကုိတို႔ ျပန္သတိထားလုိက္မိတဲ႔အခ်ိန္မွာ တို႔ဟာမရည္ရြယ္ပဲ သူ႔စာပဲြေ႔ရွ ေရာက္ေနမိၿပီ။ ေကာင္ေလးက စိတ္ရွဳပ္တာ နဲ႔ နားမလည္တာ ႏွစ္ခုေရာထားတဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ တုိ႔ကိုေမာ႔ၾကည္႔တယ္။
“ေဟ႔ ယူ..” လုိ႔ တုိ႔ရဲ႕အိပ္မက္ရွင္ေလးကုိ အႏူးညံ႔ဆံုးေခၚ၊ လက္ထဲက ဇီးယိုထုပ္ကုိ ကမ္းေပးလုိက္ၿပီး.. “.. ေရာ႔..စိတ္ညစ္ေနရင္ ဒါေလးစားလုိက္ပါလား.. ”

“အာ.. ညကမ်ားသြားလုိ႔ အရက္နာက်ၿပီး ေခါင္းေနာက္ေနရတဲ႔အထဲ ဒီ အေျခာက္က တစ္ေမွာင္႔၊ အေရးထဲ ဇီးထုပ္လာေရာင္းေနေသးတယ္..”

အိုး... ေျပာရက္လိုက္တာ ယူ ရယ္.. သူမ်ားကုိ.. သူမ်ားကို...

အီးဟီးဟီး.. အဟင္႔ အဟင္႔.. ရႊတ္.. ဖတ္..

Source : http://www.ainmat.com ေၾကမြသြားေသာ ဘဲဥတစ္လံုးအေၾကာင္း (ျဗ ဂၣ)

3 comments:

N3 said...

ဒါကို စဖတ္မိေတာ့ တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ။ နည္းနည္းေလာက္လည္း ဖတ္ၿပီးေရာ.. ကိုရဲ ေတာ့ ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ့လားလို ့ ေတြးမိလားေရာ။ ၿပီးခါနီးၾကေတာ့ ခက္ေတာ့ေနပါၿပီ၊ ဒီလို လို ့ငါ မထင္မိဘူးလို ့ ေတြးမိတယ္။
အားး... ေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်ာ... ေနာက္ဆံုးေရာက္မွပဲ ဒါက သူမ်ားေရးထားတာကို ဒီမွာ ထပ္ဆင့္ေဖာ္ၿပတာပါလား သိလိုက္ရတယ္။

ေဆာရီးပဲဗ်ိဳ ့။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳး ထင္သြားမိတယ္။ သိဘူးေလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ား ဘေလာခ့္က အရင္ကဆို ခင္ဗ်ား စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတယ္ ခံစားမွဳ ့ေလးေတြေရးတာ မဟုတ္လား။

ေနာင္ဆို ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ လာဖတ္ရင္ သတိထားဖတ္ပမယ္။ ဟိုေတြးဒီေတြး အရင္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ ပိုစ့္ တစ္ခုလံုးၿပီးမွ ပဲ ေတြးစရာ ရွိရင္ေတြးပါေတာ့မယ္။

ko ye said...

ထင္စရာလားဗ်၊ ေယာက်ာ္းစစ္လြန္းလို႔.. မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး။
My heart is so weak ပါ။ ရင္ထဲက အခ်စ္ႏုႏုေလးေတြက ရင္ထဲမွာပဲမ်ားေနျပီး စာရိုက္ရမွာပ်င္လို႔ မေရးျဖစ္တာ။

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ၾကိဳးစားျပီးတင္မယ္

January81 said...

:-)