ေရာသမတင္မကဘူး ကိုရီးယားပါ ေမႊလိုက္တာ ဟီးဟီး

ခ်စ္ျခင္း၏ တစ္စံုတစ္ရာ (ဒုတိယပိုင္း)

(ပထမပိုင္း မဖတ္ရေသးလွ်င္ ဤ Link တြင္ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။)

ဒီလိုနဲ႔ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္၊ ခ်စ္ၾက၊ ၾကည္ႏူးၾကတဲ့ ရက္ေတြထဲမွာ ကံႄကၼာအေၾကာင္းက ဖန္လာပါတယ္… စစ္သူၾကီးဟာ စစ္ထြက္ရေတာ့မယ္ေလ… အလြန္အေရးၾကီးတဲ့စစ္ပြဲ ျဖစ္တဲ့အျပင္ အႏၶရယ္ရွိတဲ့ စစ္ပြဲလဲ ျဖစ္ေလေတာ့ ဘုရင္မေလးဟာ စစ္သူၾကီးရဲ႕ လက္ကို ဆုပ္ကိုင္ျပီး

“ရွင္ က်မဆီကို ျပန္လာခဲ့ပါမယ္လို႔ ကတိေပးပါလားဟင္…”
“ေကာင္မေလးရယ္… ငါ့ဘ၀မွာ မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္လို႔ ငါမေျပာလိုေပမဲ့၊ ငါ့ဘ၀တစ္ခုလံုးရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးနဲ႔ အျမတ္ႏိုးဆံုးလူဟာ မင္းတစ္ေယာက္ထဲပဲ ဆိုတာကိုေတာ့ အၾကြင္း မဲ့ယံုၾကည္လိုက္စမ္းပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါမင္းဆီ အေရာက္ျပန္ခဲ့မွာပါကြယ္…”

ဒီလိုနဲ႔ စစ္ပြဲၾကီး ျပီးဆံုးသြားေတာ့ စစ္သူၾကီးဟာ ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ စစ္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းသာ သတင္းရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရင္မေလးဟာ ဒီအျဖစ္ကို လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ဘူးတဲ့ေလ။ သူမယံုၾကည္ေနတာက စစ္သူၾကီေလးဟာ တစ္ေန႔ေတာ့ သူမဆီျပန္လာမယ္ဆိုတာကိုပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္လရာသီေတြ အလီလီေျပာင္းျပီး အခ်ိန္ေတြသာ ၾကာသြားတယ္ သူမေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ စစ္သူၾကီးေလးကေတာ့ ေပၚမလာေတာ့ပါဘူး…

ဒါေၾကာင့္ မူးမတ္ၾကီးတို႔ကလဲ ေသေသာသူ ၾကာလွ်င္ေမ့ရမွာဘဲဆိုျပီး ဘုရင္မေလးကို ဒုတိယအၾကိမ္ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ တိုက္တြန္းပါသတဲ့… အခ်ိန္ေတြကလဲ ၾကာျပီဆိုေတာ့ ဘုရင္မေလးဟာ မျငင္းႏို္င္ေတာ့ဘဲ ၾကင္ယာေရြးခ်ယ္ပြဲကို လက္ခံလိုက္ရပါသတဲ့…

ေရြးခ်ယ္မဲ့ အခ်ိန္လဲေရာက္ေရာ ခန္းမေဆာင္အျပင္မွာ သူေတာင္းစားကဲ့သို႔ စုတ္ျပတ္ႏံုခ်ာလွတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ဟာ သူလဲပဲ အေရြးခ်ယ္ခံခ်င္လိုေၾကာင္း တံခါမွဴးကို ခြင့္ေတာင္းသတဲ့။ တခါးမွဴးတို႔ကလည္း သင္ႏွင့္ အပ္စပ္သည့္ေနရာ မဟုတ္ဟုဆိုကာ ႏွင္ထုတ္ေနတာကို ဘုရင္မေလးကလဲ ျမင္ေရာ

“သူလဲပဲ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ေပပဲ။ ခြင့္ျပဳလိုက္ပါ”

ဒီတစ္ၾကိမ္မွာလဲ ဘုရင္မေလးဟာ ပထမအၾကိမ္ ေရြးခ်ယ္တုန္းကလိုပဲ လက္သန္းေလးေထာင္ျပီး ေရြးခ်ယ္ျပန္သတဲ့။ ဘုရင္မေလးဟာ ၾကင္ယာေတာ္ေရြးဖို႔ လက္သန္းေလးကို ေထာင္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ထိုသူေတာင္းစားေလးဟာ ရုတ္တရက္ သူမလက္သန္းနဲ႔ လက္သန္းခ်င္း လာခ်ိတ္ပါသတဲ့။ (တယ္သြက္တဲ့ေကာင္ပဲ၊ အဲဒါမ်ိဳးၾကေတာ့ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တူတယ္ဗ်။ Sorry ကြာ။ မင္းကိုသတိရမိလို႔ ဟီး ဟီး)

သူမဟာ အေတာ္ အံ့အား သင့္သြားတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး စုတ္ျပတ္သတ္ေနျပီး ဂုန္နီအိတ္ကို အ၀တ္အျဖစ္ စြပ္ထားကာ ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဘုရင္မေလးတို႔ အျဖစ္ဟာ ဘယ္လိုမွ Romantic မျဖစ္ႏိုင္ပဲ ႏွေခါင္းရွံဳ႕ခ်င္စရာသာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္…

ဘုရင္မေလးဟာ လံုး၀မထင္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ ရွက္လည္းရွက္၊ ေဒါသလဲထြက္မို႔ ထိုသူရဲ႕ ဂုန္နီအိပ္ ေခါင္းစြပ္ ၾကီးကိုလဲ ခၽြတ္လိုက္ေရာ…

“အို… ရွင္… ရွင္…”
“ဟုတ္ပါတယ္… မင္းသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ မင္းရဲ႕စစ္သူၾကီးေလးပါ…”

“ငါ့ကိုမ်ား စြပ္စြပ္ စြဲစြဲ။ မင္းေတာင့္တလြန္းလို႔ ငါကိုထင္ျပရတာကြ”

အဟီး… အိပ္ခ်င္ျပီ… တတိယပုိင္းက ေနာက္ေန႔မွေနာ္ :P
မၾကာမွီ လာမည္ ေမွ်ာ္…………

ခ်စ္ျခင္း၏ တစ္စံုတစ္ရာ (ပထမပိုင္း)

ခင္ဗ်ားတို႔ကို ၾကိဳေျပာထားရဦးမယ္။ ဒီပံုျပင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ကိုခ်စ္တဲ့သူကို မေျပာျပမိေစနဲ႔။ က်ဳပ္သိသေလာက္ ေျပာမိတဲ့သူတိုင္း အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ၾကံဳျပီး ကြဲရတတ္တယ္။ ဒါဆိုဘာလို႔ေရးလဲလို႔ မေမးနဲ႔။ မေရးပဲမေနႏိုင္ေတာလို႔ဗ်ိဳ႕…..

သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ေကာင္မေလးေရ… ကိုမင္းကိုမေျပာဘူးေနာ္။ ကိုယ့္ဟာကို ဖတ္မိရင္ေတာ့ က်ဳပ္ကေရးပဲေရးတာ၊ ေျပာတာမဟုတ္ေတာ့ အာပါတ္ေတာ့ လြတ္မယ္ထင္တာပဲ.. ဟီး…

ပံုျပင္ေလးက ဒီလိုဗ်.. အင္း… ပံျုပင္ဆိုေတာ့ ဟိုး… ေရွးေရွးတုန္းကနဲ႔ပဲ စတာေကာင္းပါတယ္…

ဟိုး… ေရွးေရွးတုန္းကေပါ့ဗ်ာ… (ကၽြန္ေတာ့ေကာင္မေလးလို ဟီး…) သိပ္ကိုေခ်ာေမာတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ တုိင္းျပည္ၾကီးတစ္ခုမွာ ဘုရင္မအျဖစ္ နန္းစံေနသတဲ့… ေမာင္တစ္က်ိတ္ (၁၀ ေယာက္) ပင္ရွိလင့္ကစား လင္ေယာက်ာ္းမရွိရင္ မတင့္တယ္ဘူးဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားကလဲ ရွိေလေတာ့ မူးၾကီးမတ္ရာေတြက မအိုေသးတဲ့ အပ်ိဳေလးဘုရင္မကို အိမ္ေထာင္ဖက္ေရြးခ်ယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါသတဲ့။

ဘုရင္မေလးကလဲ သူမနဲ႔စိတ္သေဘာထားတိုက္ဆိုင္ျပီး သူမခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့သူကိုပဲ လက္ထပ္ခ်င္သတဲ့ေလ။ ဒီလိုလူကိုေရြးဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ေလေတာ့ သူမက အၾကံတစ္ခု ထုတ္သတဲ့…

ၾကင္ယာေတာ္ေရြးခ်ယ္ပြဲေန႔မွာ မင္းညီမင္းသား၊ သူၾကြယ္၊ စစ္ေသနာပတိ အစရွိတဲ့သူေတြအားလံုး လာေရာက္ အေရြးခံၾကတာေပါ့ဗ်ာ… ဘုရင္မ လုပ္စာထိုင္စားရမယ့္ကိစၥပဲေလ။ ကိုယ့္ကို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ထားႏိုင္မယ့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ ရဖိ႔ုဆိုတာ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္အတြက္ လြယ္တာမွ မဟုတ္တာပဲေနာ္။

ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ အခ်ိန္လဲေရာက္ေရာ ဘုရင္မေလးဟာ တန္းစီရပ္ေနတဲ့ ေယာက်ာ္းလူတန္းစားမ်ိဳးစံုေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္ပါသတဲ့… ျပီးေတာ့ ၾကိဳတင္စဥ္းစားထားတဲ့အတိုင္း သူမရဲ႕ ညာဘက္လက္သန္းေလးကို ေေထာင္ျပပိုက္ျပီး တစ္ဦးခ်င္းေရွ႕ကေနျဖတ္ေလ်ာက္ပါေလေရာ…

အဲ…အဲဒီေတာ့ ဟိုလူေတြလဲ IQ ေတြေကြးကုန္ၾကတာေပါ့။ “ဘာလဲဟ ဘာလဲဟ… အာ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ” ဆိုျပီး လက္မ ေထာင္ျပတဲ့ေကာင္ကျပ၊ လက္ညွိဳး ေထာင္ျပတဲ့ေကာင္ကျပ၊ လက္သူၾကြယ္ ေထာင္ျပတဲ့ေကာင္ကျပနဲ႔ … အဲ လက္ခလယ္ေထာင္ျပတဲ့သူေရွ႕လဲေရာက္ေရာ…

ဘုရင္မေလးဟာ “ဟင္…” ဆိုျပီး တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ပါသတဲ့။ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတယ္… ထိုသူကလဲ ဟုတ္ျပီဟ ဆိုျပီး သူေထာင္ထာတဲ့ လက္ခလယ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေအာင္ ျပလိုက္ပါသတဲ့

“ခြပ္” ခနဲအသံၾကားလိုက္ရတယ္… ခင္မ်ာ တစ္ခ်က္တည္းေမွာက္သြားတယ္။ ဘုရင္မလက္သီး တယ္ျပင္းသကိုး… ျပစရာရွားလို႔ လက္ခလယ္သြားျပတာကိုး။ ဒါနဲ႔ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြလဲ ဘာျပရမွန္းမသိတာနဲ႔ လက္၀ါးေထာင္တဲ့ေကာင္က ေထာင္ျပ… ကို႔ယို႔ကားယားေတြျဖစ္ကုန္ပါေလေရာ…

အဲဒီခ်ိန္မွာပဲ… ေယာက္်ားပီသတဲ့ အသြင္ရွိတဲ့ စစ္သူၾကီးတစ္ဦးဟာ သူမလိုပဲ ညာဘက္ လက္သန္းေလးကိုေထာင္ျပီး ဘုရင္မေလးရဲ႕ လက္သန္းေလးနဲ႔ လာျပီး လက္သန္းခ်င္း ခ်ိတ္လိုက္ပါသတဲ့။ (Matrix ထဲကလို 3D နဲ႔ျမင္ၾကည့္ပါလား တကယ့္ကို Romantic ေလးျဖစ္သြာမယ္)

ဘုရင္မေလးဟာ အံ့ၾသ၀မ္းသာသြားတယ္။ သူမ အမွတ္မထင္ ၾကံစည္ထားတဲ့အတိုင္း သူမရဲ႕စိတ္ကို နားလည္ႏိုင္မဲ့၊ သူမအတြက္ အသင့္ျမတ္ဆံုးသူဘဲလို႔ တထစ္ခ် ယံုၾကည္လိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ယူလိုက္ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ… ထံုးစံအတိုင္း ခ်စ္ၾက၊ ၾကည္ႏူးၾက၊ ၾကင္နာၾကေပါ့… တစ္ေန႔ေသာမနက္ အိပ္ယာႏိုးေတာ့ စစ္သူၾကီးေလးက ဘုရင္မေလးကို ေျပာတယ္…

“ေကာင္မေလးေရ မင္းငါ့မ်က္လံုးေတြကို ေသခ်ာၾကည့္စမ္းပါ… ငါ့မ်က္လံုးထဲကတဆင့္ ငါ့ႏွလံုးသားက မင္းကိုဘယ္ေလာက္ ျမတ္ႏုိးတယ္ဆိုတာ…”
“ဟင့္အင္း ၾကည့္ခ်င္ပါဘူး မ်က္ေခ်းေတြနဲ႔”
“တိန္”

သူတိုဟာ စကား၀ွက္တမ္းလဲ ကစားၾကတယ္… ဘုရင္မေလးကေမးတယ္…

“နံရံေပၚမွာ အိမ္ေျမွာင္ႏွစ္ေကာင္ ရွိတယ္။ သူတို႔က ပိုးေကာင္ေလးေတြဖမ္းစားဖို႔ ေခ်ာင္းေနၾကတုန္း တစ္ေကာင္က မထင္မွတ္ပဲ ျပဳတ္ၾကသြားတယ္။ အဲဒါကို က်န္ခဲ့တဲ့ေကာင္က ျပဳတ္ၾကသြားတဲ႔ေကာင္ကိုၾကည့္ျပီး ေခါင္းတစ္ခ်က္ခါလိုက္တယ္.. စကားတစ္ခြန္းလွမ္းေျပာလိုက္တယ္… အဲဒါဘာေျပာလိုက္လဲသိလား..”

စစ္သူၾကီးေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့သြားသလို ခံစားလိုက္ရတယ္…
ဘုရင္မေလးဟာ စုတ္တစ္ခ်က္သတ္လိုက္တယ္… ျပီးေတာ့…

“စစ္သူၾကီးျဖစ္ျပီး ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား”
“အန္… စစ္သူၾကီးနဲ႔ အိမ္ေျမွာင္နဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲ”
“ဆိုင္တာေပါ့… စစ္တိုက္ရင္ အိမ္ေျမွာင္မရွိဘဲ အရပ္မ်က္ႏွာ ဘယ္သိမလဲ”
“တိန္”

“မသိရင္မွတ္ထား၊ အိမ္ေျမွာင္ဆုိတဲ့သတၱ၀ါက ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကလြဲျပီး ဘာမွမေျပာတတ္ဘူး၊ ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္”

ဘုရင္မေလးဟာ သူမ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ စစ္သူၾကီးေလးကို ျပဳတ္ၾကသြားတဲ႔အိမ္ေျမွာင္တစ္ေကာင္ကို က်န္ခဲ့တဲ့အိမ္ေျမွာင္တစ္ေကာင္က စုတ္သတ္ရင္းၾကည့္တဲ့ အၾကည့္မ်ိုဳးနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္…

♪ ♫ ♪
“ဆရာမ.. သမီးဗိုက္ထဲက ေအာင့္ ေအာင့္ ေနတယ္…”
“ဟင္… ဒါဆိုရင္ သမီးဗိုက္ၾကီးလို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္၊ OG နဲ႔သြားျပလိုက္ေနာ္”

အန္… ေကာင္းခန္းေရာက္ရင္ ဒီေၾကျငာေတြက ၀င္ျပီ။ ကဲကဲ ေနာက္ေန႔မွ ဒုတိယပိုင္း ဆက္ေရးေတာ့မယ္။ လက္လဲေညာင္းျပီ… အိပ္ေတာ့မယ္ :P

ေၾကမြသြားေသာ ဘဲဥတစ္လံုးအေၾကာင္း (ျဗ ဂၣ)

... ဗ်င္းဗ်င္းဗ်င္း ၿဗိၿဗိၿဗိ...

ဟယ္ေတာ႔.. ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ေတာ႔ ဒုကၡပါပဲ။ ေခါင္းကုိမ်ား အားပါးတရ ကုတ္ေနလုိက္တာ၊ ဆံပင္ေတြကၽြတ္ကုန္မွာမ်ား မစိုးရိမ္ဘူးလားမသိပါဘူး။ တဗ်င္းဗ်င္းနဲ႔ သူကုတ္ေနတာကို တိတ္တိတ္ေလး ခုိးၾကည္႔ေနရတာကကို ရင္ခုန္ခ်င္စရာေကာင္းေနၿပီ။ မင္းဟာမင္းကုတ္တာ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမဲ႔ တို႔မ်ားရင္ထဲမွာ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနၿပီကြ႔႔ဲ သိရဲ႕လား လူဆိုးေလးေရ။

ဒီေကာင္ေလး အလုပ္ထဲကို ေရာက္လာတဲ႔ေန႔ကို မွတ္မိေနေသးတယ္။ ပထမဆံုးေန႔ဆုိေတာ႔ ဘယ္သြားလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ၊ ေယာင္နနျဖစ္ေနပံုေလးကုိေတြ႔ၿပီး တုိ႔မ်ားရင္ေတြ အရမ္းခုန္ေနတာ။ အဲဒီကတည္းက အရမ္းခ်စ္သြားတာပဲ ေကာင္ေလးေရ။ တို႔ေတြ ကံေကာင္းလိုက္ပံုမ်ားကေတာ႔ ေကာင္ေလးထုိင္ရတဲ႔ စားပြဲက ကုိယ္႔စားပဲြ ေ႔ရွတည္႔တည္႔မွာေတာ႔။ ေဗဒင္ကေဟာထားတာေတြ မွန္ေနၿပီနဲ႔တူပါတယ္။ ၀ါကြ်တ္အမီ စုတ္ေရာ လာဘ္ေရာ၀င္ကိန္းရွိတယ္တဲ႔။ အုိ.. လာဘ္မ၀င္ရင္ ေနပေလ႔ေစ၊ စုတ္၀င္ရင္ၿပီးေရာ။ အခုေတာ႔ စုတ္ႀကီး ကုိယ္႔ေ႔ရွတည္႔တည္႔မွာ ေရာက္ေနၿပီ၊ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းနဲ႔ စုတ္ႀကီး။ ဒီအခြင္႔အေရးမ်ိဳးေတာ႔ လက္လြတ္ခံလုိ႔မျဖစ္ဘူး။ ေကာင္ေလးက အသစ္ဆိုေတာ႔ အလုပ္ခြင္မွာ သူသိခ်င္တာေလးေတြ တို႔ကုိမ်ား ေမးပါေစေတာ႔ ဆိုၿပီး ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစ ဒီဇိုင္းနဲ႔ သူ႔ေ႔ရွမွာ ေခါက္တု႔ံေခါက္ျပန္ ႏွစ္ေခါက္သံုးေခါက္ ျဖတ္ေလ်ာက္ျပစ္္တာ၊ တို႔ကုိ မ်က္လံုးေလးေတာင္လွန္မၾကည႔္ဘူး။ ေရခဲတံုးႀကီး.. ေရခဲတံုးႀကီးေရ.. လုိ႔ ေခ်ာစုခင္လုိ အသံကုန္ပဲ ေအာ္လုိက္ခ်င္ေတာ႔တယ္။

ေယာက္်ားေလးသန္႔သန္႔ေတြက ုိျမင္ရင္ ရင္ခုန္တတ္တာက တို႔ေတြရဲ႕အက်င္႔။ ဒါကုိေတာ႔ အျပစ္မေျပာၾကပါနဲ႔ေအ။ အခ ုအသက္ကေလးရလာေလ အဲဒီအက်င္႔က ပိုပိုဆုိးလာေလပဲ။ တို႔အသက္လား.. အခုမွ ၁၇၊ ၁၈ပဲဲရွိေသးတာပါ။ အဲ ၁၇ နဲ႔ ၁၈ ေပါင္းေတာ႔ ၃၅ေပါ႔ေနာ္။ သူမ်ားေတြလည္း ေလွ်ာက္မေျပာန႔ဲဦး။ အထူးသျဖင္႔ တုိ႔ရဲအသည္းေလး မသိေစနဲ႔။ ေကာင္ေလးရဲ႕ေမြးေန႔ကုိေတာ႔ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးၿပီး စံုစမ္းလုိက္တာ တုိ႔သိသြားၿပီ။ ေမြးေန႔က်ရင္ သူေလးပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ အံ႔ၾသသြားေအာင္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးဆဲြၿပီးသြားၿပီ။ အဲဒီေန႔က် ေတြ႔မယ္ လူဆုိးေလး။ တစ္ခါတည္းကုိ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြက်သြားရမယ္။ တုိ႔လည္းဒါမွ တစ္ကုိယ္တည္း ဘ၀က ကြ်တ္ၿပီး ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ အတူတူ ပါရမီျဖည္႔ရမွာ။ တုိ႔ရဲ႕အိပ္မက္ေတြဟာ မေ၀းေတာ႔ပါဘူး။

အိပ္မက္ဆိုလုိ႔ မေန႔ညကအိပ္မက္ထဲမွာ.. ဟင္းဟင္း.. မေျပာျပေတာ႔ပါဘူး။ လူဆိုးေလး.. အရမ္းဆိုးတာပဲ။ ဒီေန႔မနက္ႏုိးလာေတာ႔ ၾကည္နဳးလိုက္တာ။ အလုပ္ထဲ ေရာက္ရင္ သူေလးနဲ႔ေတြ႔မယ္။ ဒီေန႔ေတာ႔ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ အလွဆုံးျပင္ ရွိသမွ်ထဲက အေကာင္းဆုံးကုိ၀တ္။ ကဲ.. အလုပ္သြားရမွာေတာင္ မေအာင္႔ႏုိင္ေတာဘူး။ နာရီေတြရယ္.. ျမန္ျမန္လည္ပါေတာ႔။ ေကာင္ေလးအတြက္ ပန္းစည္းေလးတစ္စည္း ၀ယ္သြားရင္ေကာင္းမလား.. ။ မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ပန္းစည္းက မိန္းကေလးေတြ အတြက္ပဲဟာ။ အုိ.. အလုပ္ခ်ိန္ေတာင္နီးေနၿပီပဲ.. သြားေတာ႔မွ။ အိမ္ကမထြက္ခင္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကုိယ္လံုးေပၚမွန္ေ႔ရွမွာ တစ္ပတ္လွည္႔ၿပီး ၾကည္႔လုိက္တာ တို႔ကုိယ္တို႔ေတာင္ ရင္ခုန္သြားတယ္။ ေကာင္ေလးရယ္ မင္းကေကာ ဘာသားနဲဲ႔ထုထားတာမို႔လဲ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ မင္း တုိ႔ကုိေတြ႔မွ ႏွလုံးေတြ ပရမ္းပတာခုန္ၿပီး အေရးေပၚေရာက္သြားမွာေတာင္ စုိးရိမ္ရတယ္။ ဟုတ္ၿပီ.. ဇီးယုိ..၊ ေကာင္ေလးအတြက္ ဇီးယို၀ယ္သြားရမယ္.. ဇီးယိုစားမွ ႏွလုံးၿငိမ္မွာေပါ႔။

ဟယ္.. ေကာင္ေလးက ဒီေန႔အလုပ္ကုိ အေစာႀကီးေရာက္ေနပါလား။ တျခားသူေတြေတာင္ မေရာက္ေသးဘူး။ တုိ႔ကေတာ႔ ထားပါေတာ႔ စိတ္ကေလာေနလုိ႔ ေစာေစာေရာက္တာ။ သူကေရာဘာလို႔ ေစာေရာက္ေနရတာလဲ။ တို႔ႏွစ္ေယာက္ ႏွလံုးသားခ်င္း ဆက္သြယ္ေနၿပီဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီေပါ႔။ ရာသီဥတုက တို႔ဘက္ပါတုန္း လွဳပ္ရွားမွ။ အခြင္႔အေရးဆုိတာ တစ္လတစ္ခါမလာဘူး။ .. အင္း.. အခုမွ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိထားမိတယ္။ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာလည္း မေကာင္းပါလား။ သုန္သုန္မွဳန္မွဳန္နဲ႔ ဘာေတြမ်ား အလုိမက်ျဖစ္ေနပါလိမ္႔။ သူ႔စိတ္ကေလး ေပ်ာ္သြားေအာင္ တို႔ဘာမ်ားလုပ္ေပး ရမလဲ...

တို႔ကုိတို႔ ျပန္သတိထားလုိက္မိတဲ႔အခ်ိန္မွာ တို႔ဟာမရည္ရြယ္ပဲ သူ႔စာပဲြေ႔ရွ ေရာက္ေနမိၿပီ။ ေကာင္ေလးက စိတ္ရွဳပ္တာ နဲ႔ နားမလည္တာ ႏွစ္ခုေရာထားတဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ တုိ႔ကိုေမာ႔ၾကည္႔တယ္။
“ေဟ႔ ယူ..” လုိ႔ တုိ႔ရဲ႕အိပ္မက္ရွင္ေလးကုိ အႏူးညံ႔ဆံုးေခၚ၊ လက္ထဲက ဇီးယိုထုပ္ကုိ ကမ္းေပးလုိက္ၿပီး.. “.. ေရာ႔..စိတ္ညစ္ေနရင္ ဒါေလးစားလုိက္ပါလား.. ”

“အာ.. ညကမ်ားသြားလုိ႔ အရက္နာက်ၿပီး ေခါင္းေနာက္ေနရတဲ႔အထဲ ဒီ အေျခာက္က တစ္ေမွာင္႔၊ အေရးထဲ ဇီးထုပ္လာေရာင္းေနေသးတယ္..”

အိုး... ေျပာရက္လိုက္တာ ယူ ရယ္.. သူမ်ားကုိ.. သူမ်ားကို...

အီးဟီးဟီး.. အဟင္႔ အဟင္႔.. ရႊတ္.. ဖတ္..

Source : http://www.ainmat.com ေၾကမြသြားေသာ ဘဲဥတစ္လံုးအေၾကာင္း (ျဗ ဂၣ)

တို႔ႏိုင္ငံ

ေရႊျပည္သစ္ဆီ တို႔လွမ္းခ်ီလို႔
ႏိုင္ငံတကာ ကမၻာ့ရြာတြင္
ေနာက္မက်ေအာင္ တို႔စြမ္းေဆာင္မည္
ေနာင္ေထာင္စုႏွစ္ ေရာက္ကာမွ...။ ။

(ေရးသူ = အမည္မသိ ေခတ္စာဆို)

အိမ္သာအႏုပညာ

ေပါက္ေပါက္ရွာရွာဗ်ာ.... အႏုပညာျပပြဲမွာ အိမ္သာအႏုပညာတဲ့...





ျပပြဲရဲ႕ လမ္းမအလယ္မွာ ပြဲလာၾကည့္တဲ့သူေတြ သံုးျပဳဖို႔တဲ့.. ဟီးဟီးဟီး က်ဳပ္ဆိုရင္ေတာ့ ရႈရႈးဘယ္လိုေပါက္ရမွန္း သိမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး...

Source : http://www.yatblog.com/2006/08/08/swiss-public-toilet

ကၽြႏု္ပ္၏ မိဖုရား

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမကို မိဖုရားအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး လက္ေတြ႕ျဖစ္လာသည္မွာေတာ့ သူမသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘုရင္မျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ကၽြႏ္ုပ္၏ သူမအေပၚ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ ပိုင္ဆိုင္လိုေသာ ရယူလိုမႈမ်ားသည္ သူမအား စိတ္ခ်မ္းသာေစျခင္း ဟူေသာ ေပးစပ္မႈမ်ားသာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ကၽြႏု္ပ္၏ တမ္းတျခင္းမ်ားကို သူမစိုးမိုးခဲ့ေလျပီ...
ကၽြႏု္ပ္၏ သတိရျခင္းမ်ားကို သူမတစ္ဦးတည္းသာ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ေလျပီ...
ကၽြႏု္ပ္၏ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္ျခင္းမ်ားတို႔ကို သူမကသာ သိမ္းပိုက္ ရယူခဲ့ေလျပီ...
ကၽြႏု္ပ္၏ အိမ္မက္မ်ားတြင္ သူမ အျမဲတေစ စိုးမိုးခဲ့ေလျပီ...

ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္...
ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္က်န္မာနေလးနဲ႔ မင္းေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ခစားျခင္းကိုေတာ့ ငါလ်စ္လွ်ဳရႈပါရေစကြာ...

ကေလးတစ္ေယာက္၏ ေတာင့္တျခင္း

ခင္ဗ်ားတို႔ကို အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ေျပာျပမယ္… အျဖစ္အပ်က္လို႔ ဘာေၾကာင့္သံုးလဲဆိုရင္ ပံုျပင္တစ္ခုမဟုတ္လို႔ပါ.. ဒီအေၾကာင္းကိုသိလိုက္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္…

တခါက လူတစ္ေယာက္မွာ ငါးႏွစ္အရြယ္ သားေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္… တစ္ေန႔သူရံုးကေန ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္စြာ အိမ္ျပန္ေတာ့ အိမ္ျပန္ေနာက္က်တဲ့သူ႔ကို တခါး၀မွာေမွ်ာ္ေနတဲ့ သားေလးကို ေတြလိုက္ပါတယ္…

“ေဖေဖ သားတစ္ခုေလာက္ ေမးခ်င္တယ္”
“ေမးေလ… သား ဘာျဖစ္လို႔လဲ..”
“ေဖေဖ အလုပ္လုပ္တာ တစ္နာရီ ဘယ္ေလာက္ရလဲဟင္”
“ဒါ သားနဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲ.. ဘာလို႔သားက သိခ်င္ရတာလဲ”
“သိခ်င္လို႔ပါ ေဖေဖရ၊ သားကိုေျပာျပပါေနာ္”
“ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ… အင္း.. တစ္နာရီကို… $10 ေလာက္ ရတယ္သားရဲ႕”

“ဟင္…” လို႔ေျပာျပီး သားေလးဟာ ေခါင္းငိုက္စိုက္ၾကသြားတယ္…

ခဏအၾကာမွာ သူ႔အေဖကို ေခါင္းေလးေမာ့ျပီး
“ေဖေဖ… ဒါဆို သားကို $5 ေလာက္ေပးပါလားဟင္..”

သူ႔အေဖဟာ အတန္ငယ္ ေဒါသထြက္သြားတယ္…
“ဩ… ဘာမဟုတ္တဲ့ အရုပ္တစ္ခုလိုခ်င္တာနဲ႔ မင္းက ဒီစကားမ်ိဳးေတြေတာင္ ေမးတတ္ေနျပီေပါ့ေလ… ဖေအကေတာ့ ပိုက္ဆံရွာရတာ ေသေတာ့မယ္၊ ေတာက္… သြားစမ္းကြာ… ခုခ်က္ခ်င္း အခန္းထဲ၀င္၊ အိပ္ေတာ့..”

ဒါနဲ႔ပဲ ကေလးငယ္ဟာ အခန္းထဲေျပး၀င္ျပီး တခါးကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္…
သူ႔အေဖဟာလဲ ဘာ့ေၾကာင့္ သားငယ္ဟာ ဒီလိုေမးရတာလဲဆိုျပီး စဥ္းစားၾကည့္တယ္….
“အင္းေလ… သူတကယ့္ကို တစ္ခုခု ၀ယ္ခ်င္လို႔ေနမွာပါ… ဒီလို တစ္ခါမွ မေတာင္းဖူး ပါဘူး…”

ဒါနဲ႔ သားငယ္ရဲ႕ အခန္းေရွ႕ရပ္ျပီး တခါးကို အသာဖြင့္လွ်က္…
“သားေလး အိပ္ျပီလားကြ”
“ဟင့္အင္း ေဖေဖ… သားအိပ္မေပ်ာ္ေသးပါဘူး”
“သားကို ေဖေဖ ခုဏက ဆူလိုက္တာ သားေလးစိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားလား၊ ေရာ့.. ဒါသားလိုခ်င္တဲ့ ေငြ”
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေဖေဖ…” သားငယ္ရဲ႕အသံဟာ ငိုသံအနည္းငယ္နဲ႔ တုန္ရင္ေနပါတယ္…

ကေလးငယ္ဟာ သူ႔အေဖဆီက ေငြကိုယူျပီး ေခါင္းဦးေအာက္မွာ သူစုထားတဲ့ ေငြေတြကိုပါ ယူလိုက္ပါတယ္…
ဒါကိုျမင္လိုက္တဲ့ ဖခင္ဟာ အနည္းငယ္ ေဒါသျပန္ျဖစ္လာျပီး
“မင္းမွာ ပိုက္ဆံရွိရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလို႔ထပ္ေတာင္းရတာလဲကြ”
“သားမွာရွိတာနဲ႔ မေလာက္လို႔ပါ… ခုေတာ့ေလာက္သြားျပီ…”
သားငယ္ဟာ ဖခင္ကိုေသခ်ာၾကည့္ျပီး… “ေဖေဖ… ေဖေဖ့ရဲ႕အလုပ္ခ်ိန္ထဲက တစ္နာရီေလာက္ သားကိုေရာင္းပါလားဟင္… မနက္ျဖန္ၾကရင္ ေစာေစာျပန္ခဲ့ပါလားဟင္္… ေေဖေဖနဲ႔ ထမင္းလက္စံုစားခ်င္လို႔ပါ ေဖေဖရယ္…”

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခုအရြယ္ဆိုတာ အရင္တံုးက ကေလးဘ၀က စခဲ့တာပါ… ကေလးဘ၀ေရာ ခုလူၾကီးဘ၀မွာပါ ထာ၀ရေလးစား ခ်စ္ခင္တဲ့သူကေတာ့ မိဘဆိုတာပါပဲ… တခါတရံ မိဘေတြက သားသမီးကို ခ်စ္တယ္ဆိုေပမဲ့ သားသမီးဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ သတိမထားမိ ျဖစ္တတ္ပါတယ္…

ဒီစာရိုက္ေနရင္းက ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြ စိုစြပ္လာတယ္…
ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ့ကို သိပ္လြမ္းတယ္…

၀န္ခံျခင္း

ကမၻာေပၚမွာ မင္းကိုတန္ဖိုးထား ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ေယာက္က်ားေယာက္ ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ မင္းအျမဲတမ္း ဂုဏ္ယူေနႏိုင္ပါတယ္ ေကာင္မေလးရယ္...

အဲဒီညက

ေကာင္မေလးေရ...
ပင္ပန္းစြာတကိုယ္တည္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ငါ့ေျခေထာက္ေတြကိုအနားေပးရင္း
ကမၻာေျမၾကီးကို ေၾကာေပးလွ်က္ ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ေနမိတယ္...
ေဩာ္... ဒီညဟာ သာယာျငိမ္းခ်မ္းစြာ တည္ရွိေနပါလား...
အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ ၾကည္လင္တဲ့မင္းပံုရိပ္ဟာ ေကာင္းကင္မွာ တစတစ ထင္ရွားလာတယ္
အလို... ၾကယ္ေတြဟာ မင္းမ်က္ႏွာပံုရိပ္ထဲ တိုး၀င္ေနၾကပါလား...

ေကာင္မေလးေရ...
မင္းငါ့ကို ငံုၾကည့္ေနတယ္ေနာ္…
တကယ့္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး မထင္မွတ္စြာ စြဲမက္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ မင္းရဲ႕အျပံဳးေလးပါလား …
ဟုတ္တာေပါ့… ငါအျမဲ စြဲလမ္းတမ္းတေနတဲ့ မင္းရဲ႕ႏူးညံ့ခ်ိဳသာတဲ့ အျပံဳးေလးပါပဲ…

ေကာင္မေလးေရ...
မင္းငါ့ကို ေျပာတယ္ေနာ္… “ရွင့္မ်က္လံုးေတြပိတ္လိုက္ပါ.. ရွင္အခုဘာျမင္ေနရလဲေျပာ” တဲ့
အင္း… ငါ့မ်က္လံုးေတြမွိတ္လိုက္ျပီ… ထူဆန္းတယ္ကြာ…
ငါ့အာရုဏ္ထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္ျမင္ေနရတယ္…
မင္းနဲ႔ငါေပါ့ ေကာင္မေလးရယ္….

ေကာင္မေလးေရ...
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ကမ္းေျခတေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္ကြ
ေရေတြစိုေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ ေျပးလႊားေစာ့ကစားေနၾကတာ သိပ္ကိုၾကည္ႏူဖြယ္ေကာင္းတာပဲ…
ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္းကင္ဟာ ပန္းေရာင္သန္းလာတယ္
ေနမင္းၾကီးဟာ ေရထဲနစ္၀င္သြားတယ္…

ေကာင္မေလးေရ...
ဒီညကို သဲေသာင္ျပင္မွာပဲ တို႔ကုန္ဆံုးၾကမယ္
မင္းလက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ
မင္းကလြဲရင္ အရာအားလံုးကိုစြန္႔လႊတ္ဖို႔
ငါဟာ မိုက္မဲစြာဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္…

ေကာင္မေလးေရ...
ငါဒီအေၾကာင္းကို ေျပာျပဖို႔ မ်က္လံုးေတြဖြင့္လိုက္စဥ္မွာပဲ
မင္းပံုရိပ္ဟာ အေမွာင္ထုထဲကို တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္…
ၾကယ္တစ္စဥ္း လွပစြာေေၾကြၾကလာတာကို မွင္သက္စြာၾကည့္မိရင္း
(အဲဒီညက)
ငါဆုေတာင္းဖို႔ေမ့သြားတယ္။ ။

အစားထိုးမရတဲ့အခ်စ္

Download Here!

အင္း.. ဒီသီခ်င္းေလးမဆိုးပါဘူး..
ေျပာေနၾကအတိုင္းေျပာဦးမယ္… တိုက္ဆိုင္မႈရွိရင္လဲ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနၾကေနာ္
ဒီသီခ်င္းပို႔ေပးတဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းမေလးကိုလဲ အထူးေက်းဇူးတင္ပါ၏။
ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းမေလးဆိုလို႔ အူမတိုနဲ႔ဦးေနာ္ ေကာင္မေလး…
တိုေတာ့ဘာျဖစ္လဲလို႔လဲ ရန္မေတြ႕နဲ႔ေနာ္ ေကာင္မေလး… :P

လူရိုးၾကီးတဲ့လား

Download Here!

ဟီးဟီးဟီး.. အဲဒါက်ဳပ္မဟုတ္ဘူးေနာ္
တိုက္ဆိုင္မႈရွိရင္လဲ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနၾကေနာ္.. ခင္ဗ်ားကိုေျပာတာဟီး..
က်ဳပ္ကအဲဒီေလာက္ အျဖစ္မဆိုးေသးဘူး

သို႔.. ဘုရားသခင္

သီခ်င္းသံေတြရပ္သြားျပီး
စကားလံုးေတြ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ေနာက္မွာ
ေနမင္းက ေကာင္းကင္မွ ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္
ကမၻာၾကီးဟာ ငိုက္ျမည္းျပီး အိပ္စက္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနတယ္....

ဒီအခ်ိန္ခဏေလးရခိုက္မွာ
ေကာင္းကင္ေပၚ (ငါ)ခဏတက္ျပီး
က်ဳပ္ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ သူမ သိေစဖို႔
ဘုရားသခင္ကို တီးတိုးသြားေျပာမယ္။

သင္ဤသို႔ စမ္းသပ္ဖူးပါသလား ?

တကယ္ကို တည္ထြင္မႈစိတ္ကူးဥာဏ္ေကာင္းေသာ Japan မ်ားျဖစ္ပါသည္။

သင္ဤသို႔ စမ္းသပ္ဖူးပါသလား ? စမ္းသပ္မည္ဆိုလွ်င္ မိဘမ်ားမရွိေစရန္ ၾကိဳတင္သတိျပဳပါ။ ေအာင္ျမင္သည္ျဖစ္ေစ မေအာင္ျမင္သည္ျဖစ္ေစ ပစၥည္းမ်ားကို ေနရာတက် ျပန္လည္ သိမ္းဆည္းသင့္ပါသည္။ :)

ျမန္မာ Blog ေရးသူမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ Blog ေရးတာ သိပ္မၾကာလွေသးပါ.. တစ္ေယာက္တည္းေနရတာ အလြန္ပ်င္းရိဖြြယ္ ေကာင္းလွပါတယ္.. တစ္စံုတရာေသာ ခံစားခ်က္ အေၾကာင္းအရာကို တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ရင္ဖြင့္လိုျခင္းသည္ တကိုယ္တည္းေနထိုင္ေလ့မရွိသည့္ လူတို႔၏ သဘာ၀ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စာေရးျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာစာ စာလံုးေပါင္း မကၽြမ္းက်င္သည့္ အျပင္ စာရိုက္လည္း မကၽြမ္းက်င္ေသာ က်ဳပ္အဖို႔ Blog ေရးေသာအလုပ္သည္ အမွန္တကယ္ ပင္ပန္းပါသည္။ မွားတာသိပါသည္။ မွန္တာမသိ၍ ဆက္လက္မွားေပဦးမည္။ ခြင့္လႊတ္ရန္မလိုပါ။ အသိေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စာေရးဆရာ မဟုတ္ပါ။ ေရးခ်င္တာေရးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မတိုက္ဆိုင္ေအာင္ေရးပါမည္။ တိုက္ဆိုင္မႈ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါသည္။

Blog ဖတ္ျခင္းသည္ ဗဟုသုတကို တိုးေစပါသည္။ ဖတ္ဖူးသမွ် ျမန္မာ Blog မ်ားထဲတြင္ စာေရးေကာင္သူ Blogger တစ္ဦးႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးလိုပါသည္။ ညီလင္းဆက္ ဟု သိရပါသည္။ ေကာင္းသည္ဟု သတ္မွတ္ျခင္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္၏ ကိုယ္ပိုင္ စိတ္တိုင္းက်မႈ ျဖစ္ပါသည္။ သင္၏ စိတ္ခံစားမႈသည္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုသူ၏ Blog Site ထဲတြင္ အျခား ျမန္မာ Blog ေရးသူမ်ားကို သြားေရာက္ ဖက္ရႈႏိုင္ပါသည္။

ဤ Link ကို Click လုပ္ျဖင္းျဖင့္ ညီလင္းဆက္၏ Blog ကို သြားေရာက္ ဖက္ရႈႏိုင္ပါသည္။

စိတ္ေလတယ္ အရပ္ကတို႔ေရ...

အခ်စ္တြက္ ကံမေကာင္းတဲ့သူတဲ့လား

Download Here!

ကၽြန္ေတာ္မေျဖႏိုင္ေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ေမးခြန္း

ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ ငါ့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေတြကို သူမကိုရွင္းမျပႏိိုင္ခဲ့တာ ငါ့ရဲ႕မိုက္မဲမႈတစ္ခုလား..
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္တစ္ခုေလးေၾကာင့္ ငါဟာ ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားသင့္ပါသလား..
သူမ၏သံသယကို မေျဖေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲ့တာနဲ႔ဘဲ ငါဟာ အမွားကို ၾကဴးလြန္သူတဲ့လား..
..............................................................................
............................................................
.........................................
.......................
..........

ေအာင္ျမင္ေသာလူႏွင့္္မ်က္ႏွာဖုံး

ကိုေအာ္ပီက်ယ္ ေရးဆြဲခဲ့တာပါ..
မယံုမရွိနဲ႔။ အဲဒီလိုလူေတြပဲ ေအာင္ျမင္တာ..

for more cartoon : www.modins.net

ေကာင္မေလးႏွင့္ သူမ၏ညစာ

ႏိုင္ငံတစ္ခုစီတိုင္းမွာ သူတို႔ရဲ႕ ရိုးရာထံုးတမ္း အစဥ္အလာေတြအရ အေနအထိုင္ အေျပာအဆို အစားအေသာက္ အပါအ၀င္ စားေသာက္သည့္ပံုစံခ်င္းလည္း မတူၾကပါဘူး.. အေနာက္တိုင္းလူမ်ိဳးေတြက ဇြန္း၊ခက္ရင္းနဲ႔ စားၾကျပီး ျမန္မာ၊ အိႏၵိယ အပါအ၀င္ အာရွတ၀ွိုက္က လက္ျဖင့္ စားေလ့ရွိပါတယ္။ ထူးျခားတာက တရုတ္အပါအ၀င္ တရုတ္မ်ိဳးႏြယ္၀င္ ကိုရီးယား၊ဂ်ပန္ ေတြကေတာ့ “တူ” ဟု ျမန္မာလိုေခၚေလ့ရွိေသာ ၀ါးျဖင့္ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည့္ တုတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ စားေလ့ရွိပါ၏။

ၾကံဳတံုးေျပာဦးမယ္.. က်ဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္ဆိုတာတည္ေထာင္စဥ္ကတည္းက မိုးနဲေဒသ အလယ္ပိုင္းကစျပီး တိုင္ျပည္တခုရယ္လို႔ ျဖစ္လာေတာ့ ေရနဲနဲရွားတယ္.. အဲဒီေတာ့ အ၀ွာစြန္႔ျပီး ကိစၥ၀ိစၥျပီးရင္ တုတ္နဲ႔ Clean လုပ္ပါသတဲ့.. ေရွးျမန္မာမ်ား ညစ္ပတ္သည္ဟု မထင္ေစခ်င္ပါ.. သူတို႔လဲ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ျဖင့္ သန္႔ရွင္းေအာင္ အေျဖရွွာခဲ့ၾကျခင္းသည္သာ..

ထားပါေတာ့(ဒါလဲသူသံုးေနၾကစကားတစ္ခုပါ)၊ တရုပ္ျပည္၏ မည္သည့္မင္းဆက္မွ စတင္၍ “တူ” ကိုသံုးစြဲခဲ့ပါသနည္း? ဘာေၾကာင့္ အစားတလုပ္စားရဖို႔အေရး ဒီတုပ္ေတြနဲ႔ ခဲရာခဲစစ္ စားေသာက္ၾကပါသနည္း..? Wikipedia တြင္ရွာၾကည့္ပါေသးသည္၊ ခိုင္လံုေသာ အေထာက္အထား မေတြ႕ရပါ။ ဒီကသတၱ၀ါေတြ ေန႔စဥ္ “တူ” နဲ႔စားတာၾကည့္ျပီး ငယ္ငယ္က မည္သူေျပာျပခဲ့သည္မသိေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ကို သတိရမိပါ၏။

ဒီလိုဗ်... က်ဳပ္တို႔ ေရွးျမန္မာရာဇ၀န္မွာ “ငတက္ျဖား” ဆိုတဲ့သူခိုးၾကီးဟာ အျခားေသာသူခိုးမ်ားႏွင့္မတူဘဲ သူမတူေအာင္ ကၽြမ္းက်င္ပါသတဲ့.. ဒါနဲ႔ဘဲ ခိုးလြန္းလို႔ ျမန္မာရွင္ဘုရင္ၾကီးရဲ႕ ေရႊနားေတာ္ထိေရာက္ေအာင္ တိုင္တန္းမႈမ်ား ရွိလာပါေလေေရာ... ထံုးစံအတိုင္းေပါ့၊ ဘုရင္ၾကီးကိုတိုင္ေတာ့ သူခိုးဘယ္ဖမ္းပါ့မလဲ (သူခိုးမေျပာနဲ႔ ျခင္ေတာင္မိေအာင္ဖမ္းဘူးတာမဟုတ္ဘူး၊ သူမ်ားကျခင္မကိုက္ေအာင္ ေဘးက ယက္ခတ္ေပးရတာ)

“မင္းၾကီးမ်ား”

“ဘုရား”

“အမိန္႔ေတာမွတ္မယ္ နာခံေစဗ်ား.. ယၡဳတေလာတြင္း “ငတက္ျဖား” အမည္ရ သခိုးၾကီးဟာ ငါကိုေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကာလ၌ တိုင္းသူျပည္သားတို႔၏ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ခိုးဆိုးေသာင္းၾကမ္းေနသည္ဟု ငါကိုယ္ေတာ္ ၾကားသိရေတာ္မူသည္။ ယၡဳခ်ိန္မွစ၍ ငါ၏ေရွ႕ေတာ္သို႔ေရာက္ေအာင္ အျမန္ဆံုး ဖမ္းစည္းေခၚေဆာင္လာရမည္။ အမိန္ေတာ္....”

“အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ အတိုင္းပါဘုရား”

ဟီး.. အဲဒီလို ေျပာမယ္ထင္တာပဲ.. :) ရမ္းတုပ္ၾကည့္တာ.. ကဲကဲ..ေရွ႕ဆက္စို႔.. ဒါနဲ႔ပဲ ဘူးသီးပတ္.. အဲေယာင္လို႔ မွဴးၾကီးမတ္ရာတို႔လဲ ဆင့္ကဲအမိန္႔ေတာ္ေတြ ေနရာအႏွံ႔ ျဖန္႔ထုတ္ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ.. ခုေခတ္လို email ေတြ gtalk ေတြမွမရွိဘဲ.. လူကိုယ္တိုင္ပဲ သြားၾကေျပာၾကေပါ့... ဒီလိုနဲ႔ သူခိုးၾကီးကို ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ျပီး ဖမ္းၾကတာ အင္မတန္ေတာ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ သူခိုးၾကီးလဲ ခိုးပဲခိုးတတ္ျပီး မေျပးတတ္ေတာ့ မိသြားတယ္ဆိုပဲ.. ျပီးေတာ့ ရွင္ဘုရင္ၾကီးေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ ဖမ္းစည္းျပီး ခစားေစသတဲ့..

“ေဟ့... ငါကိုယ္ေတာ္၏ ေရွ႕ေတာ္ေမွာက့္ ေခါင္းငုံခစားေနတာ ဘယ္သူလဲကြယ့္..”

သူပဲ သူခိုးဖမ္းဆိုလို႔ ဖမ္းေခၚလာတာ ျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ ေမးေနရေသးတယ္.. ဪ.. ရွင္ဘုရင္ေပပဲ.. နဲနဲေတာ့ ပဲမ်ားေပမေပါ့..

“မွန္လွပါဘုရား.. ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးၾကီး ငမိုက္သား သူခိုးၾကီး ငတက္ျဖား ပါဘုရား..”

ေအာင္မာ.. သူခိုးက ႏုေသးတယ္.. ဓျမရုပ္နဲ႔ အေျခာက္လုပ္ခ်င္ေသးတယ္... ၾကံဳတံုးတြယ္ၾကည့္တာ... အေလွ်ာက္ေကာင္းရင္ အေထာင္းလြတ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားပံုၾကားဖူးထားပံုရေသာ သူခိုးၾကီးကဘဲ ဆက္ျပီး...

“မွန္ရာကို တင္ပါသည္ ဘုရား.. မလိမၼာ အခါတရာမိုက္ေလးမို႔ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရား... အရွင္မင္းၾကီး အမ်က္ေတာ္ရွ၍ သတ္ရင္လဲ ေသရမည့္သူပါဘုရား.. သနားသျဖင့္ အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ေပးမွ ရွင္ရမည့္သူပါဘုရား.. အရွင္မင္းၾကီးလက္ခုပ္ေတာ္မွ ရွဴရွဴးလိုပါပဲဘုရား.. ရွဴလိုကရွဴ.. ေသာက္လိုက ေသာက္..” အဲ အဲ.. ေဖာတာ လြန္ကုန္ျပီ...

တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ဘုရင္ၾကီးဟာ သူအုပ္စိုးစဥ္ကာလတြင္း အလြန္ၾကီးမားေသာ အပစ္မွလြဲ၍ “သတ္ေစ” ဟူေသာ အမိန္႔ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ မသံုးခ်င္တဲ့ သူတစ္ဦးျဖစ္သတဲ့.. ဒါ့အျပင္ ဘာသာတရားကို အလြန္ၾကည္ညိဳျပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကိုယ္တိုင္မဖူးရလို႔ ဓတ္ေတာ္ေမြေတာ္တို႔ကိုဘဲ ဘုရားရွင္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိသကဲ့သို႔ ရည္မွန္းျပီး အလြန္ၾကည္ညိဳေလးစားသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သတဲ့... အဲ.. ဒါ့အျပင္ တရုတ္ျပည္ကလာတဲ့ သံတမန္ သတင္းေတာ္အရ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဓတ္ေတာ္ေမြေတာ္ျဖစ္ေသာ စြယ္ေတာ္ျမတ္တစ္ဆူ ရွိတယ္ဆိုတာကို သိထားေလရဲ႕… ဒါနဲ႔ပဲ…

“ကဲကဲရွိေစေတာ့ ေမာင္မင္းငတက္ျဖား၊ သို႔ေသာ္လည္း သင္သည္ ခိုးသည့္အတတ္ပညာတြင္ အလြန္ကၽြမ္းက်င္သည္ဟု က်ဳပ္သိရွိရေတာ္မူသည္။ သင္၏ ခိုးေသာအမႈတို႔ ေျပေပ်ာက္ေစျခင္းငွာ တရုပ္ျပည္တြင္ ရွိသည့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဓတ္ေတာ္ေမြေတာ္ျဖစ္ေသာ စြယ္ေတာ္ျမတ္ကို သင္၏ပညာျဖင့္ ငါ၏ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္သို႔ ပင့္ေဆာင္ေတာင္ မူလာရမည္” ဟု စိတ္ထဲရွိရာ အမိန္႔ေတာ္ကို မွတ္လိုက္ပါေလသတဲ့…

ငတက္ျဖားၾကီးခမ်ာလည္း တသက္ႏွင့္တကိုယ္ တစ္ခါမွ တရုတ္ျပည္ေရာက္ဖူးတာ မဟုတ္။ ဒါေပမယ့္… ဒါေပမယ့္ေပါ့ေလ…. ငတက္ျဖားဆိုတာကလည္း နာမည္တလံုးနဲ႔ ေနတာမဟုတ္လား.. သူခိုးတို႔မည္သည္ ရေအာင္ခိုးႏိုင္ရမည္ဟူေသာ မေလွ်ာ့ေသာ ဇြဲ၊လံုးလတို႔ႏွင့္ တရုတ္ သိုင္း၀တၱဳထဲကအတိုင္း မည္သို႔မည္ပံု ျပဳလိုက္သည္မသိ.. တရုတ္ဘုရင္ၾကီး၏ နန္းေဆာင္ထဲကို ေရာက္သြားတယ္ဆိုပဲ.. တရုတ္ဘုရင္ၾကီး တရုတ္အရက္ေတြ ေသာက္ျပီး အိပ္ေမာၾကေနခ်ိန္မွာ ငတက္ျဖားၾကီးဟာ စြယ္ေတာ္ျမတ္ကို ခိုးယူပင့္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါသတဲ့.. ဒါနဲ႔ ျပန္မယ္အလုပ္မွာ သြားေလးႏွစ္ေခ်ာင္း ေရွ႕ကိုအတန္ငယ္ ေခါေနျပီး တေခါေခါနဲ႔ အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ဘုရင္ၾကီးကို က်ီဆယ္လိုတာနဲ႔ ပါလာတဲ့ ကြန္းအစ္ထဲက ထံုးတစ္တို႔ယူျပီး ဘုရင္ၾကီးရဲ႕ႏွဖူးမွာ သူ ခိုးယူသြားမွန္း သိေအာင္ “ငတက္ျဖား” လို႔ ေရးခဲ့ပါေလေရာ.. ေတာ္ေတာ္ေနာက္တဲ့ေကာင္.. ဟီး.. က်ဳပ္လိုပဲ..

ေနာက္တေန႔ တရုတ္ဘုရင္ၾကီး ညီလာခံက်င္းပေတာ့ ဒီေလာက္စစ္တပ္ေတြ အထပ္ထပ္ ေစာင့္ၾကပ္ ထားတဲ့ၾကားက သူကိုးကြယ္ရာ စြယ္ေတာ္ျမတ္ကို ခိုးယူခံရတဲ့အျပင္ ႏွဖူးမွာပါ စာေရးခံရေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို ေဒါသ တြက္ေနေလရဲ႕…

“၀ သိစိတ္စိုးလယ္.. ၀ ပစ္စီးကိုလည္းခူးလယ္.. ၀ကိုလည္း စူစူကားကား ႏွီဖူးမွာ စာရီးလယ္.. ၀လို႔ စီလုပ္ေတြ တီေလာက္ ညံ့ရလား.. တီေန႔ကစပီး ျမီမာတြီ ခ်ီးကူးလဲ့တုတ္နဲ႔ပီး ထီမင္းစားၾကေလာ့” ဆိုျပီး အလြန္ျပင္ထန္တဲ့ အမိန္႔ကို ခ်လိုက္ပါေလေရာ…

အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး တရုတ္ေတြ “တူ” နဲ႔စားတဲ့ အေလ့အထ ျဖစ္လာပါသတဲ့ကြယ္.. ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ.. ေမာင္ညီမေလးတို႔ တေတြလဲ “တူ” နဲ႔စားေသာက္တိုင္း ဒီပံုျပင္ေလးကို အမွတ္ရၾကပါကြယ္….

ဪ.. ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ေကာင္မေလးရဲ႕ ညစာကိုေရာ သူမဘယ္လိုစားသံုးေနပါသလဲ…?
“တူ” နဲ႔မစားျဖစ္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းမိပါ၏။ ။